Winterjong

Recensie uit Neerkant

Boris — Mon, 13 May 2013 08:22:02 +0000

Winterjong vlak op en onder de huid, in Neerkant

UITGAAN & VRIJE TIJD | 05 mei 2013 | 1 | Door arjan de weerd, dichtbij-meeschrijver

(Foto: arjan de weerd)

NEERKANT – Je hoeft niet altijd naar de grote stad om goede kleinkunst te zien. Soms moet je zelfs actief de outback in. Maar dan krijg je ook iets dat je niet licht vergeet.

Vlak in de buurt van de roemruchte kunstenaarskolonie van CCC Inc. was een landelijke huiskamer de setting voor een intiem concert van Winterjong, een Amsterdams kleinkunstduo met gedeeltelijk Brabantse roots (Boris de Jong: zang, voordracht; Jelke Smit: piano, zang). Die roots? De Jong is in een cruciale fase van zijn zelfverklaarde holocaustontwijklevensloop Rosmalenaar geweest.

En om die “holocaustontwijklevensloop” van De Jong draait het grotendeels in het programmaDe Paden Op / De Afgrond In. Hij neemt ons mee langs grote en kleine thema’s: omgaan met de wereld, familiedrama’s, politiek, aanstaand vaderschap, van Amsterdam tot Nieuw-Zeeland.

De tenor is soms zacht en ijl, soms brullend orkaan, maar altijd meeslepend. Daarbij weet hij zich trefzeker begeleid door Smits piano en waar nodig ingeperkt door haar gezongen ironie.

Extra pluspunten voor de sfeervolle omlijsting van gastvrouw en -heer Mariet en Sjef van Hooft. Deze krijg je helaas de volgende keer er niet bij, maar: voordat Winterjong het theatercircuit in duikt, willen ze nog zoveel mogelijk huiskamerconcerten doen. En dat kan ook bij jou. Dus… Binnenkort ook in de grote stad?

- Arjan de Weerd (Eindhoven)

Teaser: Winterjong in je huiskamer!

Boris — Tue, 02 Apr 2013 13:39:13 +0000

De Paden op / de Afgrond in spelen we in theaters, maar ook in zo veel mogelijk huiskamers. Schrijf je in voor een avond meeslepende liedjes en gedichten: het recept tegen de holocaust die ons elke minuut van de dag bedreigt. Of kom kijken naar het thuisconcert bij jou in de buurt: Kijk hier waar we de komende weken spelen.

Uit de studio: Langs de kat

Boris — Fri, 01 Mar 2013 15:37:20 +0000

Ha. Soms wilde ik dat ik geen hoofd had – wie ons kent weet dat goed. Geeen voorbehoud. Geen ja-maar-wat-als. Dit liedje, gisteren in studio opgenomen, gaat precies over dat – over de nadelen van het hebben van ja-maar. Mixage van Ruben de Winther, merci aan Kaiser Soud Studios.

Vanaf Vlie

Boris — Tue, 19 Feb 2013 18:13:50 +0000

“Het chaat er vooral ommm dad we deejze weeckz omze artiftieke pretemsies waarmaacke – laalaalaaala”

Hier een berichtje vanaf Vlieland. Vandaag hadden we een kater van gisteren, toen zaten we met Bojan in de cafee.
Nu zitten we elk op onze eigen kamer; jelke slaapt en ik schrijf liedjes:

“Ik zou zo graag mijn arm om alle mensen maar /
met zulke lange armen ga je constant op je bek”

You like?

Liedje in de maak: Iedereen een lepel soepgnoe

Boris — Tue, 18 Dec 2012 09:55:20 +0000

Het nieuwste liedje in de maak gaat over het slimste dier dat je ooit in je bouillabaisse vond. soepgnoe schets zang Het gaat nog verder, maar dit is wat ik me kan veroorloven aan ruwe schets te posten. Van langere fragmenten ga ik over mijn nek.

Soepgnoe was een heel klein, maar heel wijs goeroerund dat leefde van gisteren tot vanmorgen in de Komvallei. Hij placht allerhande wijsheden te debiteren aangaande soep en de omgang ermee, tot hij vanmorgen werd opgelepeld door een daartoe nauwelijks beëedigd haptonoom.

Het orakel van alle vloeibare eetbare, de smeerwaarde eerwaarde behaarde roergoeroe Soepgnoe werd laatst gezien in 1985 A.D. Wij zeggen vaarwel aan een zeer klein, maar zeer wijs rund. Een heerlijke mythe begint. — bij Wisten wij dat maar.

Pitchin’ at the Kring tonite, shoobeedoowah

Boris — Tue, 27 Nov 2012 10:03:53 +0000

Het gaat beginnen! Vanavond gaan we voor het eerst los met het huiskamer-concept, en wel in niet de minste der huiskamers. Kunstenaarssociëteit De Kring houdt een avond voor pitchende kunstenaars, en we zijn erbij.

Wat Jelke en ik er vandaan willen halen? Huiskamers! Massa’s en massa’s huiskamers! korte huiskamers, hoge huiskamers, barokke huiskamers, Mies vonder Rohe-huiskamers, rijtjeshuiskamers, prefabhuiskamers – you name it, if it’s a huiskamer, we want it!

Lees hier meer over de nieuwe voorstelling De paden op / De afgrond in.

eeeeen nieuw liedtje in de steigerts!

Boris — Tue, 20 Nov 2012 22:29:31 +0000

Hallo!
U mag geen auto uitzoeken naar qeuze, helaas – maar! Wij hebben inmiddels een hele sloot basis-grondlegsels voor nieuwe liedtjens en dit is er eendtje van! Luister hier naar Ze Zwegen.

Play Pause

Stop

Pooooooosterrrrrrrrrr!

Boris — Wed, 12 Sep 2012 14:47:37 +0000

De poster voor De Paden op / de Afgrond in is af/in/op* (*doorhalen wat niet van blargenkahbark)!

Without further ado, we give you:

Nouchka Huijg tekende voor het ontwerp. En tekende het ontwerp. Erp.

Dank jullie wel, Noorderzon 2012!

Boris — Sun, 26 Aug 2012 16:19:48 +0000

Lopend over het festival-terrein viel me één ding op: een kat. Een huiskat, voorzien van halsband. Het beest had tussen duizenden bezoekers een plek gevonden in het park, bij de vijver – en gedroeg zich als was het in het eigen huis, in de huiskamer. En daarin bewijst Noorderzon @ Groningen zijn kracht. Een eindeloze huiselijke warmte, hoe druk het er ook is.

De moordlust die normaal gesproken zo vlak onder de menselijke psyche borrelt, lijkt even ver weg te zijn.

In een afgeladen volle Desdemona-tent speelden we deez riedel, het was geweldig om te doen!

Alles van waarde is weergaloos moeilijk

Boris — Tue, 03 Jul 2012 09:25:54 +0000

Voilá, het is gezegd. Er komt een nieuwe váárstelling, De Paden op / de Lanen Afgrond in en nu kan ik niet meer terug. Er zijn nachten waarin ik mijn geestesstem hoor ‘chastke, verlaat toch diejen pretentie dat ge het in u hebt muziek te doen. Keer terug ´ne keer terug naar het schrijven, blijf bij uwne leest, blijf toch zuiver, blijf gááf, zoals u zelf in dat gedicht over dat paardke van den toren blaasde‘ – maar voor het seizoen 2013/14 zal dat nog even moeten wachten.

Ik schrijf samen met Lucas Stam weer liedjes. En ik probeer zowel mijn muzikale onvermogen áls die vermaledijde geestesstem een blauw oog te meppen, middels – jawel – pianolessen.

Puur voor de ervaring kan ik het je aanraden, eens op deze manier aan iets volslagen nieuws te beginnen. Leer ballonvaren. Leer overleven in de jungle. Ik zou willen schrijven, leer een nieuwe taal – en dan niet Italiaans, of Portugees maar Japans, Fins of Hongaars. Dan kom je ongeveer in de buurt van hoe het voelt, op je 34e met pianoles te beginnen.

Die vingers. Waar die allemaal kunnen komen te líggen tijdens een roedeltje oefenen! Het is verbaffelend. Op dit moment is mijn linker ringvinger nog steeds zoek. Ik zag hem voor het laatst onder de wastafel, waar-ie heen was geschoten toen ik ‘m in tegelijk op zowel de hoge fis als de lage fes probeerde te metselen. De lage fes? Jazeker, de lage fes. Da’s tussen de control-alt-cis en de wouter-bos in.

Wat ook nieuw is, en in perspectief van het voorgaande uitzonerlijk weldadig, is het geduld dat mijn pianodocent betracht met mij. Sinds mijn verlaten van de basisschool trof ik niet meer een zo geduldige docent. Hans-Peter van Leeuwen snapt volledig en totaal welke weg ik te gaan heb, en de enige manier om de weg te bewandelen is door je rechterbeen voor je linkerbeen te zetten en er dan stevig overheen te braken – door fouten te maken en nog eens fouten te maken. Ook dat wordt een volwassen man niet meer geacht te doen. Het is bewildering, zoals de Hongaren zeggen. En maakt nederig!